Door Nina Tellegen
Zoals veel veranderingen in het leven, begon de ontwikkeling van het Nieuw Amsterdams Verbond met een aantal vragen. Hoe kan het dat maatschappelijke initiatieven in de verschillende wijken, volgens iedereen die het kan weten, zulk belangrijk werk doen en toch altijd moeite hebben de eindjes aan elkaar te knopen? Hoe kan het dat zij moeten struikelen van geld voor het ene project naar een klein budget voor een ander project? Hoe kan het dat zoveel bedrijven aangeven meer te willen doen voor de stad, maar er geen ondersteuning voor hen is om die wens vorm te geven? En hoe kan het dat in een stad met zoveel rijkdom en zoveel voorzieningen nog steeds zoveel gezinnen in armoede leven?
Vanuit die vragen begon ik in februari 2024 mijn verkenning. Na gesprekken met meer dan 100 mensen uit alle hoeken en gaten van de stad was het mij helder. We hebben in deze prachtige stad een platform nodig voor ontmoeting en verbinding. Een plek waar kennis, geld, ervaringen, middelen en netwerken worden gedeeld door betrokken Amsterdammers, maatschappelijke initiatieven, bedrijven, de gemeente en fondsen. Een plek waar vanuit gelijkwaardigheid wordt gekeken hoe we samen deze stad leefbaarder kunnen maken voor iedereen. Een vereniging zodat alle bondgenoten zeggenschap hebben over de koers. Er kwam een plan van aanpak, de eerste financiers: een betrokken Amsterdammer, de Rabobank, Booking.com en de gemeente stapten in, en zo kon worden gebouwd aan het Nieuw Amsterdams Verbond. Met dank aan naamgever en beschermvrouwe Femke Halsema en de Stichting Amsterdam 750, lanceerden we op 31 maart 2025 de vereniging met de eerste 31 bondgenoten.
De reis die ik de afgelopen twee jaar heb gemaakt was er een met vele hoogtepunten en enkele dieptepunten. Potentiële bondgenoten die mondeling hadden toegezegd trokken zich terug, anderen stapten na eindeloze mailwisselingen en gesprekken toch niet in, het was soms lastig om de juiste ondersteuning te vinden en het bouwen van een vereniging inclusief website, huisstijl, financiële administratie etc bleek toch wel een hele grote klus. Maar wat overheerst is een gevoel van enorme dankbaarheid en trots. Dankbaar dat ik, samen met anderen, die reis heb mogen maken. Dankbaar dat wat als een idee begon, uitgegroeid is tot een stevige vereniging met 50 leden, een directeur-bestuurder plus klein team, een fijne RvT, de eerste financiële toezeggingen aan de maatschappelijke bondgenoten en concrete samenwerkingen binnen de vereniging.
Voor mij was vanaf het begin duidelijk dat ik niet de eerste directeur-bestuurder wilde worden. Na 23 jaar in die rol ben ik toe aan iets anders. Toen ik op 27 oktober het NAV mocht aanbieden aan de 750-jarige stad, hadden we gelukkig al iemand met grote kennis en betrokkenheid gevonden om het stokje van mij over te nemen. Met groot vertrouwen in Jarcine Spaander en de collega’s Shenelva Booij en Angie Koelewijn nam ik op 29 januari afscheid.
Het NAV zit in mijn hart. Daarom blijf ik jullie met veel betrokkenheid volgen, onder andere als eerste Vriend van de vereniging. Ik wil alle bondgenoten van harte bedanken voor jullie vertrouwen. Toen de eersten van jullie instapten, was het vooral nog een idee. En kijk eens wat er nu staat. Ik wens jullie alle goeds – en blijf vooral met elkaar verbonden met deze prachtige stad.
